سيد ابو الحسن علوى

61

رجال عصر مشروطيت ( فارسى )

به طهران وارد شد و از طرف طهران وكيل گرديد . در اول خيلى كارش بالا گرفت . ولى بعد بواسطهء انتريگ بر ضد مرتضى قلى خان صنيع الدوله رئيس مجلس بواسطهء كينهء ديرينه و خودسريهاى ديگر در 1325 از مجلس خارج [ شد ] و بعد از مدتى كه كابينه به رياست ميرزا احمد خان مشير السلطنه تشكيل گرديد او هم وزير خارجه شد . ولى بواسطهء تعطيل اجزاء وزارت خارجه بر ضد او تقريبا بيست و پنج روز ديگر معزول گرديد ، و چون تمام مليون بر ضد او بودند نتوانست در منزل بماند ، به سفارت هلند رفت و متحصن گرديد . در سال 1327 كه مجلس بسته و محمد على ميرزا مستقل بود اول به وزارت خارجه و بعه به عنوان كفيل رياست وزراء از طرف ابو القاسم خان ناصر الملك كه در فرنگستان بود رئيس الوزراء گرديده بود . پس از فتح طهران جزو اشخاصى بود كه از طهران تبعيد گرديد و مدتها در پاريس اقامت داشت . در سال 1333 به طهران مراجعت كرد و ثانيا بواسطهء فشار خارجيها مقام رئيس الوزرائى را به او دادند ولى بواسطهء هيجان عمومى در طهران فرداى آن روز شاه از اين عمل منصرف گرديد و الى حال كه سال 1336 است در طهران بىشغل است . سعد السلطنه ( آقا باقر ) سعد السلطنهء قمى مدتهاى مديد حاكم قزوين بود ، از محترمين دربار ناصر الدين شاه و مقربين آن زمان بود . راه شوسهء قزوين به طهران را اول او امتياز گرفت و ساخت ( 1296 ) . از اشخاص متمول ايران بود . سن او متجاوز از شصت سال بود . هيچ سواد نداشت و حتى يك سطر از كاغذ را نمىتوانست بخواند . در حدود 1328 حاكم زنجان بود و با آخوند ملا قربانعلى مجتهد